![\"\"](\"https:\/\/sphotos-b.ak.fbcdn.net\/hphotos-ak-ash3\/548683_456236984418398_1687427514_n.png\")
<\/p>\nUtyt\u0142any w b\u0142ocie i psich odchodach, przekonywa\u0142 energicznie w\u0142a\u015bciciela hodowli o zbawieniu wszystkich ps\u00f3w i kot\u00f3w tego \u015bwiata dzi\u0119ki jego karmie. Hodowca nie s\u0142ysz\u0105c szumu anielskich skrzyde\u0142,\u00a0przygl\u0105da\u0142 si\u0119 z niedowierzaniem, poniewa\u017c nigdy jego biznes nie mia\u0142 cho\u0107by pierwiastka bosko\u015bci. \u00d3w brak wiary wyra\u017cany by\u0142 poprzez r\u0119ce w kieszeniach, teksa\u0144sk\u0105 postaw\u0119 szeryfa i prze\u017cuwanie zapa\u0142ki w ustach, kt\u00f3ra zreszt\u0105 po chwili z nich wypad\u0142a. Gdy tylko sprzedawca wymieni\u0142 cen\u0119. Trzykrotnie wy\u017csz\u0105 od rynkowej. W chwili gdy gospodarz \u00a0rozgl\u0105da\u0142 si\u0119 za po\u017cegnalnymi wid\u0142ami, z zaparkowanego nieopodal auta wybieg\u0142y dwa psy. Ich wygl\u0105d wstrz\u0105sn\u0105\u0142, cho\u0107 nie zmiesza\u0142 hodowc\u0105. \u2013 Nazywam si\u0119 Iams \u2013 powiedzia\u0142 sprzedawca, wr\u0119czaj\u0105c swoj\u0105 wizyt\u00f3wk\u0119 \u2013 Paul Iams.<\/p>\n
<\/p>\n
W po\u0142owie lat osiemdziesi\u0105tych, wi\u0119kszo\u015b\u0107 w\u0142a\u015bcicieli ps\u00f3w zadowala\u0142a si\u0119 kupowaniem supermarketowego jedzenia dla swoich pupili. Ale to Paul Iams przekona\u0142 ich, \u017ceby zap\u0142acili trzykrotnie wi\u0119cej za torb\u0119 marki Iams lub Eukanuba. Iams mia\u0142 prost\u0105 filozofi\u0119 \u2013 ludzie zap\u0142ac\u0105 wi\u0119cej za lepszy produkt je\u015bli uwierz\u0105, \u017ce podnosi on poziom \u017cycia ulubionych zwierz\u0105t. I zrobi\u0142 to. Dzi\u0119ki badaniom i eksperymentom z bogatym w t\u0142uszcz i bia\u0142ko po\u017cywieniem tysi\u0105com spotka\u0144 z hodowcami, stworzy\u0142 mark\u0119 wysokiej p\u00f3\u0142ki. Stal si\u0119 prekursorem segregacji pokarmu w zale\u017cno\u015bci od stylu i etapu \u017cycia zwierz\u0119cia. Dzi\u015b marki Iams i Eukanuba nale\u017c\u0105 do najbardziej szanowanych w tej kategorii produkt\u00f3w. Tom MacLeod mawia\u0142: \u201eznacznie \u0142atwiej jest zaanga\u017cowa\u0107 paru absolwent\u00f3w MBA z Harvardu lub ch\u0142opak\u00f3w z Proctera, da\u0107 im bud\u017cet w wysoko\u015bci 50mln dolar\u00f3w, i\u015b\u0107 do Saatchi&Saatchi i ju\u017c mie\u0107 gotow\u0105 strategi\u0119 marketingow\u0105. Ka\u017cdy mo\u017ce to zrobi\u0107. Nie ka\u017cdego natomiast sta\u0107, \u017ceby p\u00f3j\u015b\u0107 do hodowcy, utyt\u0142a\u0107 si\u0119 po kostki w odchodach i rozmawia\u0107 z ich w\u0142a\u015bcicielem o nawracaniu jego klient\u00f3w na Iams. To ci\u0119\u017cki kawa\u0142ek chleba\u201d.<\/em><\/p>\n Inna historia. Podobno s\u0142ynne rogaliki croissant, zosta\u0142y wymy\u015blone przez polskiego szlachcica, Jerzego Franciszka Kulczyckiego<\/a>. Nam\u00f3wi\u0142 on w\u0142a\u015bciciela wiede\u0144skiej piekarni, Petera Wendela, do wypieku bu\u0142eczek w kszta\u0142cie p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyca, by upami\u0119tni\u0107\u00a0 zwyci\u0119stwo nad wojskiem tureckim w 1683r., a pierwszy oficjalny przepis na ich wypiek pochodzi z 1839r. Ale kt\u00f3\u017c o tym pami\u0119ta? Pa\u0142aszujemy na \u015bniadanie croissanty, nie maj\u0105c nawet \u015bwiadomo\u015bci ich niezwyk\u0142ej historii. Przyr\u00f3wnuj\u0105c je pewnie do bawarskich bu\u0142eczek<\/a>, kt\u00f3re przed Euro 2012 zosta\u0142y nazwane w sieci Lidl \u201ebu\u0142kami pi\u0142karskimi\u201d, a po zako\u0144czeniu imprezy, wr\u00f3ci\u0142y do starej nazwy. A kt\u00f3re te\u017c maj\u0105 swoj\u0105 opowie\u015b\u0107.<\/p>\n Tego typu historii powstawania marek spotka\u0107 mo\u017cna mn\u00f3stwo. Te prawdziwe, ciesz\u0105ce si\u0119 dzi\u015b wielk\u0105 estym\u0105 i szacunkiem, powstawa\u0142y najcz\u0119\u015bciej z pasji i zapa\u0142u ich w\u0142a\u015bcicieli. \u00a0Potrzebowa\u0142y r\u00f3wnie\u017c czasu, by zdoby\u0107 zaufanie klient\u00f3w.<\/strong> Dzi\u0119ki po\u0142\u0105czeniu czasem ca\u0142kowicie odmiennych idei, innowacji, inspiracji. Coco Chanel, James Dyson, Steve Jobes, Paul Iams, Richard Teerlink, Jeff Bezos, Herb Kelleher. \u00a0Clyde Fessler z Harley-Davidson mawia\u0142: \u00a0\u201eskr\u0119\u0107my w lewo, kiedy konkurencja idzie w prawo. B\u0105d\u017amy inni i r\u00f3bmy to, czego inni nie b\u0119d\u0105 mogli robi\u0107\u201d.<\/em> Ta regu\u0142a sta\u0142a si\u0119 ich strategi\u0105.<\/p>\n Pasja jak i warto\u015b\u0107 marki nie mo\u017ce by\u0107 pozorna. W marketingu, jak w sprawach damsko-m\u0119skich, nie da si\u0119 udawa\u0107 nami\u0119tno\u015bci.<\/strong> Prawo #15<\/a>.<\/p>\n Rozw\u00f3j globalizacji, uruchomienie Wielkiej Chi\u0144skiej Fabryki wywo\u0142a\u0142 mi\u0119dzy innymi przyrost w post\u0119pie geometrycznym znak\u00f3w towarowych (trademarks), szumnie nazywanych przez wielu markami. Nie nios\u0105cymi za sob\u0105 absolutnie nic – z punktu widzenia warto\u015bci, filozofii biznesu czy konceptu w\u0142a\u015bciciela. Pomys\u0142em na mark\u0119, mia\u0142 by\u0107 \u201eprodukt + ryj\u201d czyli przy\u0142o\u017cona, znana twarz celebryty. I ca\u0142a sprzeda\u017c oraz oczywi\u015bcie wy\u017csza mar\u017ca, mia\u0142a by\u0107 realizowana wy\u0142\u0105cznie w oparciu o niego.<\/strong><\/p>\n Chcia\u0142bym by\u0107 dobrze zrozumiany. Nie chodzi o poj\u0119cie \u201eambasadora marki\u201d, kt\u00f3ry wynajmuje w\u0142asn\u0105 twarz do promowania firmy. Ani o gwiazdy ubieraj\u0105ce si\u0119 w ciuchy znanych projektant\u00f3w, kt\u00f3re nast\u0119pnie kopiuj\u0105 masowo sieci odzie\u017cowe. Chodzi o przyk\u0142adanie swojej twarzy do przeci\u0119tnej klasy produkt\u00f3w, kt\u00f3re absolutnie niczym nie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 spo\u015br\u00f3d innych. Nie maj\u0105 ani unikatowego designu, ani specjalnych w\u0142a\u015bciwo\u015bci. Uzasadnieniem dla wy\u017cszej ni\u017c przeci\u0119tna ceny, ma by\u0107 wy\u0142\u0105cznie \u201eprzyspawane\u201d do nich \u00a0imi\u0119 i nazwisko znanej osoby.\u00a0<\/strong>To swoisty, brandingowy prymitywizm, granicz\u0105cy z redneck marketingiem<\/a>. Bazuj\u0105cy na bardzo prostym mechanizmie manipulacji – skoro „ryj” u\u017cywa, to znaczy, \u017ce jest to dobre i warto\u015bciowe. Przypomina to jedn\u0105 z moich ulubionych metafor, \u017ce w Polsce wy\u0142\u0105cznie dobre jest to, co zostanie wywiezione do USA. Je\u015bli wr\u00f3ci i b\u0119dzie dobre, to znaczy \u017ce to wtedy jest naprawd\u0119 dobre…<\/p>\n Brand to jednak co\u015b wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142y trademark. \u00a0Marka osobista z kolei jest czym\u015b wi\u0119cej ( a mo\u017ce nawet wr\u0119cz czym\u015b innym) ni\u017c prosty, nachalny autolans, wyp\u0142ywaj\u0105cy ze wszystkich kana\u0142\u00f3w komunikacji, a kt\u00f3ry wiadrami wylewa si\u0119 z medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych, niszcz\u0105c podstawy merytorycznych dyskusji. Rynek przera\u017aliwie g\u0142o\u015bno gdakaj\u0105cych kur si\u0119 ko\u0144czy. Wydaje si\u0119, \u017ce zaczyna mie\u0107 znaczenie gdakanie umiej\u0119tne (bo wszystko dooko\u0142a jest jednym, wielkim kurzym jazgotem) oraz sk\u0142adanie odpowiedniej wielko\u015bci jaj.<\/p>\n Prawdziwa marka to unikatowa warto\u015b\u0107 niematerialna.<\/strong> Wyra\u017cona nie tyle sygnowaniem jej wy\u0142\u0105cznie przez znan\u0105 z telewizji bu\u017ak\u0119, ale indywidualnymi, charakterystycznymi cechami. W zasadzie prawie ka\u017cdy produkt da si\u0119 dzi\u015b \u0142atwo skopiowa\u0107. Z realn\u0105 warto\u015bci\u0105 marki, nie jest to ju\u017c takie proste. Dzi\u015b pospolite, sezonowe trademarki podobne do Hannah Montana czy Justina Biebera, zalewaj\u0105 kosze wyprzeda\u017cy. Ale Diddl trzyma si\u0119 mocno.<\/p>\n *\/ ryj<\/strong> \u2013 to pogardliwe okre\u015blenie celebryty, wyra\u017cane przez paparazzi i dziennikarzy tabloid\u00f3w. \u0179r\u00f3d\u0142o: Wyznania paparata, Polityka, 2009<\/a><\/em><\/p>\n
![bawarskich bu\u0142eczek<\/a>, kt\u00f3re przed Euro 2012 zosta\u0142y nazwane w sieci Lidl \u201ebu\u0142kami pi\u0142karskimi\u201d, a po zako\u0144czeniu imprezy, wr\u00f3ci\u0142y do starej nazwy. A kt\u00f3re te\u017c maj\u0105 swoj\u0105 opowie\u015b\u0107.<\/p>\nTego typu historii powstawania marek spotka\u0107 mo\u017cna mn\u00f3stwo. Te prawdziwe, ciesz\u0105ce si\u0119 dzi\u015b wielk\u0105 estym\u0105 i szacunkiem, powstawa\u0142y najcz\u0119\u015bciej z pasji i zapa\u0142u ich w\u0142a\u015bcicieli. \u00a0Potrzebowa\u0142y r\u00f3wnie\u017c czasu, by zdoby\u0107 zaufanie klient\u00f3w.<\/strong> Dzi\u0119ki po\u0142\u0105czeniu czasem ca\u0142kowicie odmiennych idei, innowacji, inspiracji. Coco Chanel, James Dyson, Steve Jobes, Paul Iams, Richard Teerlink, Jeff Bezos, Herb Kelleher. \u00a0Clyde Fessler z Harley-Davidson mawia\u0142: \u00a0\u201eskr\u0119\u0107my w lewo, kiedy konkurencja idzie w prawo. B\u0105d\u017amy inni i r\u00f3bmy to, czego inni nie b\u0119d\u0105 mogli robi\u0107\u201d.<\/em> Ta regu\u0142a sta\u0142a si\u0119 ich strategi\u0105.<\/p>\nPasja jak i warto\u015b\u0107 marki nie mo\u017ce by\u0107 pozorna. W marketingu, jak w sprawach damsko-m\u0119skich, nie da si\u0119 udawa\u0107 nami\u0119tno\u015bci.<\/strong> Prawo #15<\/a>.<\/p>\nRozw\u00f3j globalizacji, uruchomienie Wielkiej Chi\u0144skiej Fabryki wywo\u0142a\u0142 mi\u0119dzy innymi przyrost w post\u0119pie geometrycznym znak\u00f3w towarowych (trademarks), szumnie nazywanych przez wielu markami. Nie nios\u0105cymi za sob\u0105 absolutnie nic – z punktu widzenia warto\u015bci, filozofii biznesu czy konceptu w\u0142a\u015bciciela. Pomys\u0142em na mark\u0119, mia\u0142 by\u0107 \u201eprodukt + ryj\u201d czyli przy\u0142o\u017cona, znana twarz celebryty. I ca\u0142a sprzeda\u017c oraz oczywi\u015bcie wy\u017csza mar\u017ca, mia\u0142a by\u0107 realizowana wy\u0142\u0105cznie w oparciu o niego.<\/strong><\/p>\nChcia\u0142bym by\u0107 dobrze zrozumiany. Nie chodzi o poj\u0119cie \u201eambasadora marki\u201d, kt\u00f3ry wynajmuje w\u0142asn\u0105 twarz do promowania firmy. Ani o gwiazdy ubieraj\u0105ce si\u0119 w ciuchy znanych projektant\u00f3w, kt\u00f3re nast\u0119pnie kopiuj\u0105 masowo sieci odzie\u017cowe. Chodzi o przyk\u0142adanie swojej twarzy do przeci\u0119tnej klasy produkt\u00f3w, kt\u00f3re absolutnie niczym nie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 spo\u015br\u00f3d innych. Nie maj\u0105 ani unikatowego designu, ani specjalnych w\u0142a\u015bciwo\u015bci. Uzasadnieniem dla wy\u017cszej ni\u017c przeci\u0119tna ceny, ma by\u0107 wy\u0142\u0105cznie \u201eprzyspawane\u201d do nich \u00a0imi\u0119 i nazwisko znanej osoby.\u00a0<\/strong>To swoisty, brandingowy prymitywizm, granicz\u0105cy z redneck marketingiem<\/a>. Bazuj\u0105cy na bardzo prostym mechanizmie manipulacji – skoro „ryj” u\u017cywa, to znaczy, \u017ce jest to dobre i warto\u015bciowe. Przypomina to jedn\u0105 z moich ulubionych metafor, \u017ce w Polsce wy\u0142\u0105cznie dobre jest to, co zostanie wywiezione do USA. Je\u015bli wr\u00f3ci i b\u0119dzie dobre, to znaczy \u017ce to wtedy jest naprawd\u0119 dobre…<\/p>\nBrand to jednak co\u015b wi\u0119cej ni\u017c zwyk\u0142y trademark. \u00a0Marka osobista z kolei jest czym\u015b wi\u0119cej ( a mo\u017ce nawet wr\u0119cz czym\u015b innym) ni\u017c prosty, nachalny autolans, wyp\u0142ywaj\u0105cy ze wszystkich kana\u0142\u00f3w komunikacji, a kt\u00f3ry wiadrami wylewa si\u0119 z medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych, niszcz\u0105c podstawy merytorycznych dyskusji. Rynek przera\u017aliwie g\u0142o\u015bno gdakaj\u0105cych kur si\u0119 ko\u0144czy. Wydaje si\u0119, \u017ce zaczyna mie\u0107 znaczenie gdakanie umiej\u0119tne (bo wszystko dooko\u0142a jest jednym, wielkim kurzym jazgotem) oraz sk\u0142adanie odpowiedniej wielko\u015bci jaj.<\/p>\nPrawdziwa marka to unikatowa warto\u015b\u0107 niematerialna.<\/strong> Wyra\u017cona nie tyle sygnowaniem jej wy\u0142\u0105cznie przez znan\u0105 z telewizji bu\u017ak\u0119, ale indywidualnymi, charakterystycznymi cechami. W zasadzie prawie ka\u017cdy produkt da si\u0119 dzi\u015b \u0142atwo skopiowa\u0107. Z realn\u0105 warto\u015bci\u0105 marki, nie jest to ju\u017c takie proste. Dzi\u015b pospolite, sezonowe trademarki podobne do Hannah Montana czy Justina Biebera, zalewaj\u0105 kosze wyprzeda\u017cy. Ale Diddl trzyma si\u0119 mocno.<\/p>\n*\/ ryj<\/strong> \u2013 to pogardliwe okre\u015blenie celebryty, wyra\u017cane przez paparazzi i dziennikarzy tabloid\u00f3w. \u0179r\u00f3d\u0142o: Wyznania paparata, Polityka, 2009<\/a><\/em><\/p>\n](\"https:\/\/niesamowitesmaki.blox.pl\/resource\/P1060268.JPG\"){kind=link}