![\"\"](\"https:\/\/kotarbinski.com\/blogomarketingu\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/Untitled-design-2-1024x576.png\")
<\/figure>\n\n\n\nprof. Philip Kotler, Zygmunt, Jacek Kotarbi\u0144ski, Warszawa, Hotel Mariott, 1998<\/p>\n\n\n\n
Historia klasycznego marketingu<\/h2>\n\n\n\n
Historia klasycznego marketingu zacz\u0119\u0142a si\u0119 od pewnego artyku\u0142u w Harvard Business Review. Jest 1960 rok. Theodore Levitt (1925-2006) wprowadza poj\u0119cie kr\u00f3tkowzroczno\u015bci marketingowej (ang. marketing myopia<\/a>), kt\u00f3re obrazuje cz\u0119sty b\u0142\u0105d pope\u0142niany w organizacjach nastawionych bardziej na piel\u0119gnowanie w\u0142asnego produktu i dbanie o skuteczno\u015b\u0107 sprzeda\u017cy ni\u017c satysfakcj\u0119 klienta. Zmienia paradygmat. Do tej pory firmy koncentrowa\u0142y si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na sobie i w\u0142asnych korzy\u015bciach, co by\u0142o przeniesieniem g\u0142\u00f3wnej my\u015bli ojca ekonomii, Adama Smitha (1723-1790). W tym czasie profesor John F. Nash ma 32 lata. Dlaczego prof. Nash jest wa\u017cny? To noblista, tw\u00f3rca Teorii R\u00f3wnowagi Nasha, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna okre\u015bli\u0107 w jednym zdaniu – r\u00f3b to, co dobre dla ciebie i r\u00f3wnocze\u015bnie dobre dla innych. Teoria Nasha obala egocentryzm dzia\u0142ania ekonomicznego, sformu\u0142owany przez Adama Smitha. R\u00f3wnowaga Nasha jest podwalin\u0105 dla marketingu holistycznego. Nazywam to Teori\u0105 Trzech U\u015bmiech\u00f3w. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 firmy XXI wieku powinna skupia\u0107 si\u0119 na swoistym u\u015bmiechu trzech stron modelu biznesowego: W\u0142a\u015bciciela\/Inwestora, Pracownika\/Dostawcy i Klienta. <\/p>\n\n\n\n My\u015bl Adama Smitha oparta by\u0142a na za\u0142o\u017ceniu, \u017ce w \u015brodku \u015bwiata stoi Ziemia (przedsi\u0119biorstwo) i wszystko kr\u0119ci si\u0119 dooko\u0142a niej. Theodore Levitt i Philip Kotler wskazali, \u017ce w \u015brodku \u015bwiata jest s\u0142o\u0144ce (klient) i \u015bwiat warto\u015bci oraz jej komercjalizacji – kr\u0119ci si\u0119 dooko\u0142a niego. <\/p>\n\n\n\n Jest rok 1967. Rok dla mnie podw\u00f3jnie wa\u017cny. Po pierwsze, Profesor Philip Kotler wydaje pierwsz\u0105 edycj\u0119 \u201eMarketing Management\u201d. Ksi\u0105\u017cka przez 57 lat, wielokrotnie aktualizowana i unowocze\u015bniana, staje si\u0119 podstawowym podr\u0119cznikiem marketingu na \u015bwiecie. <\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b, je\u017celi student marketingu jakiejkolwiek uczelni nie zna nazwiska \u201eKotler\u201d to znaczy, \u017ce albo nigdy go nie studiowa\u0142, albo po prostu kupi\u0142 sobie dyplom. A ten drugi pow\u00f3d? Moja data urodzenia, 25 wrze\u015bnia 1967 roku. To r\u00f3wnie\u017c data \u015bmierci gen. Stanis\u0142awa Sosabowskiego. Korelacj\u0119 wyja\u015bniam p\u00f3\u017cniej. <\/p>\n\n\n\n Na ca\u0142ym \u015bwiecie Profesora Philipa Kotlera nazywa si\u0119 po prostu Profesorem. Wszyscy wiedz\u0105 o kogo chodzi. Takie s\u0142awy jak Al Ries, Laura Ries, Seth Godin, Matrin Lindstrom, Paco Underhill, Robert B. Cialdini, Jack Trout, Byron Sharp, Kevin Lane Keller. \u015awiat akademicki i \u015bwiat przedsi\u0119biorc\u00f3w. Profesor jest globalnym guru, wyj\u0105tkowo sympatycznym, skromnym i mi\u0142ym co zawsze jest cech\u0105 ludzi wielkich. Urodzi\u0142 si\u0119 w 1931 roku na Ukrainie.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Z moim pomys\u0142em Instytutu Kotlera wpadam na jeden z uniwersytet\u00f3w. Rozmawiam z dziekanem ekonomii, dzi\u015b pewn\u0105 pos\u0142ank\u0105. Dziekan zapala si\u0119 do pomys\u0142u. Pokazuje mi informatory nauki polskiej, wspomina o kadrze akademickiej, kt\u00f3ra przemyca\u0142a wiedz\u0119 o marketingu przed 1990 roku. Powstawa\u0142y np. katedry \u201emarketingu socjalistycznego\u201d. Przed 1990 rokiem na polskich uczelniach by\u0142o nie wi\u0119cej ni\u017c 50-60 os\u00f3b zajmuj\u0105cych si\u0119 wyk\u0142adami z marketingu, g\u0142\u00f3wnie na kierunkach handlu zagranicznego. <\/p>\n\n\n\n U\u015bwiadomi\u0142em sobie, \u017ce ze swoimi warsztatami z marketingu, kt\u00f3rymi zaczyna\u0142em ewangelizowa\u0107 biznes w 1990 roku, by\u0142em jak pionier. Pionier\u00f3w pozna\u0107 zawsze po tym, \u017ce maj\u0105 strza\u0142y w plecach. Ju\u017c wtedy m\u00f3wiono, \u017ce ten ca\u0142y marketing to tricki, chwyty i oszukiwanie klienta. Ta teza jest bzdur\u0105. Marketing s\u0142u\u017cy warto\u015bci. Jest zwr\u00f3cony w stron\u0119 klienta.<\/strong> Ta my\u015bl i idea Profesora Philipa Kotlera towarzyszy nam od 1967 roku. <\/p>\n\n\n\n Przedsi\u0119biorca podejmuje decyzj\u0119, czy chce traktowa\u0107 klient\u00f3w jak z\u0142otodajne kury, czy g\u0119\u015b do oskubania. Wielkie, wspania\u0142e projekty takie jak Wielka Orkiestra \u015awi\u0105tecznej Pomocy s\u0105 genialnymi, marketingowymi modelami biznesowymi, a nie „chwytem” czy „trickiem”. Niestety, takie zjawiska jak nazim, sowiecka propaganda, socjotechnika i manipulacje w globalnych mediach spo\u0142eczno\u015bciowych, s\u0105 b\u0119kartami komunikacji marketingowej. Niestety, w spo\u0142ecznej \u015bwiadomo\u015bci poj\u0119cie \u201emarketingu\u201d g\u0142\u00f3wnie kojarzy si\u0119 z manipulacj\u0105, a nie warto\u015bci\u0105 tworzenia rynku i zarz\u0105dzania nim.<\/strong> Te stereotypy bol\u0105 profesjonalist\u00f3w marketingu od lat, szczeg\u00f3lnie gdy pojawiaj\u0105 si\u0119 w tekstach czy wypowiedziach dziennikarzy lub ekonomist\u00f3w, niemaj\u0105cych o tej dziedzinie bladego poj\u0119cia. <\/p>\n\n\n\n Dziekan ekonomii organizuje spotkanie z Rad\u0105 Wydzia\u0142u. Profesorowie nie s\u0105 zapaleni do pomys\u0142u. Nie za bardzo wiedz\u0105 kto to ten Profesor Kotler. Temat upada. <\/p>\n\n\n\n Profesor Philip Kotler otrzymuje Doktorat Honoris Causa Akademii Ekonomicznej w Krakowie (dzi\u015b: Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie (UEK<\/a>). Inicjatorem jest prof. dr hab. Stefan Mynarski <\/a>(1935-2006) nale\u017c\u0105cy do szanowanego grona prekursor\u00f3w marketingu w Polsce, takich jak prof. dr hab. Jerzy Altkorn (1931-2004), prof. dr hab. Teodor Kramer (1926 \u2013 2014), prof. dr Zbigniew Zakrzewski (1912 \u2013 1992), prof. dr hab. Jerzy Dietl, prof. dr hab. Klemens Pawe\u0142 Bia\u0142ecki, prof. dr hab. Roman G\u0142owacki (1929-2020), prof. dr hab. Leszek \u017babi\u0144ski (1947-2019), prof. dr hab. Jan Karwowski (1937-2021). Dla student\u00f3w i przedsi\u0119biorc\u00f3w to nazwiska autor\u00f3w licznych, polskich podr\u0119cznik\u00f3w marketingu. Mia\u0142em wielk\u0105 przyjemno\u015b\u0107 wypi\u0107 kaw\u0119 z prof. Mynarskim, pozna\u0107 prof. Dietla czy przesympatycznego prof. dr hab. Henryka Mruka, pozna\u0107 prof. Grzegorza Karasiewicza czy prof. Grzegorza Mazurka (recenzent\u00f3w mojego doktoratu), prof. Roberta Kozielskiego z CIM\/Questus, dyskutowa\u0107 z prof. K\u0142eczkiem, prowadzi\u0107 fantastyczne rozmowy ze wspania\u0142ym prof. dr hab. Lechos\u0142awem Garbarskim, z Katedry Marketingu Akademii Leona Ko\u017ami\u0144skiego<\/a>. Katedr\u0105 marketingu ALK zarz\u0105dza cudowna dr Jolanta Tkaczyk (rynkologia),<\/a> dzi\u0119ki kt\u00f3rej zrodzi\u0142o si\u0119 poj\u0119cie \u201crynkologia<\/a>\u201d. \u015awiat naukowy marketingu jest niezwykle barwny i na najwy\u017cszym poziomie intelektualnym. Wyk\u0142adowcy marketingu na ca\u0142ym \u015bwiecie, pocz\u0105wszy od Harvard Business School, Oxfordu, Kellogg, ca\u0142ej Ligi Bluszczowej<\/a>, po afryka\u0144skie uczelnie w Tanzanii (m\u00f3j serdeczny przyjaciel Anko Tuko Rukombe, kt\u00f3ry uczy\u0142 si\u0119 biznesu na Zanzibarze) doskonale znaj\u0105 prace Profesora. I wiedz\u0105 doskonale, \u017ce nie ucz\u0105 one student\u00f3w technik manipulowania spo\u0142ecze\u0144stwem, ale komercjalizacji warto\u015bci. <\/p>\n\n\n\n Jest prze\u0142om wieku. Tu\u017c przez Sylwestrem 2000, wykorzystuj\u0119 dobrodziejstwo raczkuj\u0105cego e-commerce. Zamawiam dla Profesora karton w\u0142oskiego wina, w jednym z chicagowskich sklep\u00f3w. Przy pomocy kilku klikni\u0119\u0107. To pocz\u0105tek \u015bwiata zakup\u00f3w internetowych. Wino do Profesora zostaje dostarczone, a ja otrzymuj\u0119 odr\u0119cznie napisany list. Duma. <\/p>\n\n\n\n W Polsce odbywa si\u0119 kolejna konferencja z udzia\u0142em Profesora. Dostaje do podpisania egzemplarz \u201cMarketing Management\u201d z 1967 roku, kt\u00f3ry cudem zdoby\u0142em w londy\u0144skim antykwariacie. Profesor \u015bmieje si\u0119, poznaje, \u017ce to reprint. Profesor poznaje si\u0119 z moj\u0105 \u017con\u0105, Joann\u0105. Lubi\u0105 si\u0119. Kiedy wydaj\u0119 \u201cSztuk\u0119 rynkologii\u201d Joanna \u017cartuje, \u017cebym si\u0119 nie pomyli\u0142 i nie napisa\u0142 dedykacji dla Nancy Kotler – \u017cony Profesora. Ich historia jest doskonale opisana w ksi\u0105\u017cce \u201cMoje przygody z marketingiem\u201d<\/a> wydanej przez MT Biznes. Dedykacja dla Nancy towarzyszy Profesorowi od samego pocz\u0105tku kariery jako autor. <\/p>\n\n\n\n Nadal marz\u0119 o organizacji konferencji z Profesorem. W tym czasie rynek konferencyjny w Polsce uleg\u0142 modyfikacjom. Zagranicznych, ameryka\u0144skich prelegent\u00f3w zaprasza\u0142y tak du\u017ce organizacje jak Bigram czy Institute for International Research (IIR). Pojawiaj\u0105 si\u0119 w Warszawie takie nazwiska jak Michael E. Porter. Zaproszenie ameryka\u0144skiego prelegenta to wyj\u0105tkowe wyzwanie biznesowe. Pokrycie koszt\u00f3w podr\u00f3\u017cy, promocja, wynagrodzenie pi\u0119ciocyfrowe w dolarach, p\u0142atne do rozpocz\u0119cia wydarzenia, a po\u0142owa najcz\u0119\u015bciej po podpisaniu umowy. Najcz\u0119\u015bciej z minimum rocznym wyprzedzeniem. <\/p>\n\n\n\n Bigram zaprasza do Polski Toma Petersa<\/a>. Na kilka dni przed przylotem do Warszawy, Tom l\u0105duje w szpitalu. Konferencja zostaje odwo\u0142ana, a p\u00f3\u017aniej prze\u0142o\u017cona. Jako organizator szkole\u0144 i konferencji doskonale wiem, co oznacza ta sytuacja. Kolosalne ryzyko i pokrycie koszt\u00f3w, kt\u00f3rych nie da si\u0119 odzyska\u0107. Tak ryzykowne wyzwanie mo\u017ce podj\u0105\u0107 jedynie organizacja, kt\u00f3ra jest w stanie wzi\u0105\u0107 na siebie takie ryzyko. W Polsce pojedyncza osoba nie ma szans, bo w przypadku losowego zdarzenia, komornik b\u0119dzie \u015bciga\u0107 do ko\u0144ca \u017cycia. Nie podejmuj\u0119 tego wyzwania. Jestem tylko Polakiem-szarakiem z ma\u0142ym telewizorem i du\u017c\u0105 biblioteczk\u0105 {patrz: ostatni rozdzia\u0142 \u201c50 Praw Marketingu Kotarbi\u0144skiego\u201d<\/a>). <\/p>\n\n\n\n Bigram zaprasza do Polski Profesora. Sala konferencyjna w hotelu Sheraton p\u0119ka w szwach. Dzi\u0119ki wspania\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z Bigramem, mam jedn\u0105 wej\u015bci\u00f3wk\u0119. Joanna cierpliwie czeka\u0142a w lobby, Ale Profesor podszed\u0142 do niej, przywita\u0142 si\u0119. Kr\u00f3tka pogaw\u0119dka, niesamowity zaszczyt. <\/p>\n\n\n\n Wysy\u0142am Profesorowi do Kellogg School of Management \u2026 pi\u00f3ro. Jako pierwszemu Profesorowi w \u017cyciu. Razem ze \u201cSztuk\u0105 rynkologii\u201d. To symboliczne nawi\u0105zanie do historii profesora Nasha, przepi\u0119knie nakr\u0119conej w filmie \u201ePi\u0119kny umys\u0142\u201d z genialnym Russel Crowe<\/a>. <\/p>\n\n\n\nKoncepcja Instytutu Kotlera<\/h2>\n\n\n\n
Marketing nie oszukuje ludzi. To ludzie oszukuj\u0105, u\u017cywaj\u0105c narz\u0119dzi marketingu.<\/strong> <\/h2>\n\n\n\n
Wielcy ludzie polskiego marketingu<\/h2>\n\n\n\n
E-commerce na prze\u0142omie wieku<\/h2>\n\n\n\n
Kolejne konferencje Philipa Kotlera w Polsce<\/h2>\n\n\n\n
Pi\u00f3ro czyli historia profesora Nasha<\/h2>\n\n\n\n