Wygrywajcie, albo zdychajcie

– Albo wygram, albo zdechnę – powiedziała Justyna Kowalczyk. Po biegu, który przyniósł jej dziś złoty medal olimpijski.

To zwycięstwo wydaje się być symboliczne. Wbrew krytyce. Wbrew wszelkim malkontentom. Polka udowadnia, że potrafi być nie tylko ponad to. Potrafi pokazać, że jej niezłomność, pasja, wola walki i zwycięstwa staje się wyjątkowym punktem odniesienia. Gdyby nie zwyciężyła, nikt nie miałby pretensji – tylko o to, że wystartowała … Gdyby nie wystartowała, nikt nie miałby pretensji – tylko o to, że nawet nie spróbowała… Polska to dziwny kraj. Zawsze, gdy połowa jest za, druga połowa będzie zawsze przeciw.

„Go big or go home” – mawiają Amerykanie. Albo zwyciężaj, albo wracaj do domu. „Wróć z tarczą albo na tarczy” – jak mawiali Spartanie. Wróć zwycięzcą lub pokonanym z honorem. Albo wszystko, albo nic. Polak w takich sytuacjach potrafi często stanąć na wysokości zadania.

Kiedy Wojciech Fortuna zwyciężał w Sapporo, musiał oddać skok całkowicie deklasujący konkurentów. A i tak sędziowie protestowali. Nie dowierzali, że Polak może oddać tak daleki skok bez jakiejś niezidentyfikowanej pomocy. Jakoś tak bywa, że mamy zawsze pod górę. Musimy deklasować konkurentów w sposób jednoznaczny, szczególny, wybitny, innowacyjny czasem wręcz heroiczny. Wykuwać szacunek innych narodów ciężką pracą i wielkim kilofem. A i tak potem usłyszymy, że Enigmę złamali Anglicy, a socjalizm obalili Niemcy. W Sztuce Rynkologii opisuję walkę o polskość Dariusza Michalczewskiego. Oprócz tego, że wygrywamy – nauczmy się promować to na zewnątrz. Jak Amerykanie.

Przestańmy narzekać. Pogońmy malkontentów i narzekaczy. Wygrywajmy, albo zdychajmy. W gospodarce, sporcie, kulturze czy sztuce. Podejmujmy wyzwania w firmach i włóżmy całą siłę w ich realizację. Doskonalmy umiejętności profesjonalne i motywację. Nikomu nigdy nic nie przychodzi łatwo. Polakom, zakutym w zbroję stereotypów i mentalności – w szczególny sposób.